Uwaga!


Wszystkie teksty zawarte na blogu Aleksandrowe myśli, chronione są prawem autorskim [na mocy: Dz.U.1994 nr24 poz.83, Ustawa z dnia 4 lutego 1994r o prawie autorskim i prawach pokrewnych]. Kopiowanie treści, choćby fragmentów oraz wykorzystywanie ich w innych serwisach internetowych, na blogach itp itd wymaga pisemnej zgody autorki bloga.

Translate

Łączna liczba wyświetleń

Małe podsumowanie :D

Chociaż prowadzę bloga od 4 miesięcy pokuszę się o małe podsumowanie. 31 grudzień jest dniem podliczeń, rozrachunku z samym sobą...
Przez te 4 miesiące:
- przeczytałam 35 książek- największy zachwyt wzbudziła: "Cisza pod sercem" Moniki Orłowskiej recenzja tutaj, najgorzej wspominam "Przemianę" Jodi Picoult recenzja tutaj
- nawiązałam współpracę z  5 Wydawnictwami i 2 portalami internetowymi- jeszcze raz bardzo dziękuję za zaufanie :D
- urządziłam 3 konkursy (z czego jeden nadal trwa tutaj)
- zapoznałam się z wieloma blogerkami i blogerami
- przeczytałam wiele miłych wpisów, komentarzy, życzeń- bardzo dziękuję :)
- zaprzyjaźniłam się z kilkoma osobami :) Pozdrawiam ich serdecznie


Na zakończenie chcę życzyć wszystkim udanego Sylwestra, szczęśliwego Nowego Roku, nowych wyzwań, wiele wzruszeń i wszystkiego naj...
 :D
Czytaj dalej...

"Zły wpływ" Ramsey Campbell

Wydawnictwo: Replika
ISBN: 978-83-76741-49-9
EAN: 9788376741499
rok wydania: 2011
premiera: 28.11.2011
nr wydania: 1
oprawa: miękka + skrzydełka
il. stron: 312
wymiar: 145/205
moja ocena: 5/6


"Nie musisz umrzeć, chyba że tego chcesz"


Ramsey Campbell to najbardziej ceniony i najczęściej nagradzany spośród żyjących brytyjskich twórców horrorów i fantastyki. Powieść "Zły wpływ" uznana została za jeden z najlepszych brytyjskich ghost story i za jedną z najbardziej znaczących książek w dorobku autora.

Powieść bazuje na odwiecznym marzeniu człowieka- nieśmiertelności. Większość z nas boi się starości i boi się śmierci. Lęk przed nieznanym powoduje, że zachowujemy się irracjonalnie, kurczowo trzymając się znanych ram bądź też odwrotnie, staramy się okiełznać strach dobrze się z nim zapoznając poprzez różnego rodzaju eksperymenty.

Queenie jest nestorką rodu i posiadaczką posiadłości w Waterloo. Jest schorowaną staruszką ale budzi wielkie przerażenie wśród swojej rodziny swoimi nadnaturalnymi zdolnościami. Jest bezkompromisowa i żelazną ręką rządzi całym domem i jego mieszkańcami.
Z powodu kłopotów finansowych Alison, Derek i Rowan są zmuszeni zamieszkać ze staruszką. Queenie bardzo zależało aby spędzać czas z dziewczynką ale jej rodzice i ciotka byli temu przeciwni. Kobiety nauczone trudnym dzieciństwem w tym wielkim i strasznym domu próbowały za wszelką cenę odseparować od niej Rowan.

Starsza pani umiera i zostaje pochowana razem z medalionem, w którym znajduje się kosmyk włosów ośmiolatki. Wkrótce potem Rowan poznaje Vicky, dziewczynkę której nikt nie zna, która pojawia się w różnych porach i miejscach. Jest dziwnie staromodna, ma wyblakłe, niebieskie oczy bez życia i nosi prawdziwe imię Queenie.
Pod wpływem tej znajomości Rowan staje się zamknięta w sobie, zarozumiała i odsuwa się od swojej rodziny. Pierwsi te zmiany zauważają Lance i Hermione- wujek i ciotka dziewczynki. Sami próbują rozwiązać tajemnicze zachowanie siostrzenicy. Gdy już są na granicy rozwikłania zagadki- umierają. Dopiero wtedy matka Rowan- Alison rozpoczyna walkę o duszę i życie swojej córeczki. Jak daleko się posunie by ją uratować? Do czego zdolna jest miłość matki? Co się wydarzy?
Na te pytania koniecznie musicie znaleźć odpowiedź w książce "Zły wpływ".

Ramsey Campbell idealnie skomponował swoją powieść. Tak dawkuje tajemnice i wskazówki do jej rozwiązania aby trudno było odłożyć książkę przed dotarciem do ostatniej kartki.
Historia jest opowiedziana z perspektywy kilku osób. Nasz wiedz przez to jest bogatsza o szczegóły, które zaobserwowała każda z nich.
Postacie są wyraziste. Poznajemy ich uczucia, obawy, lęki, mroczne tajemnice przez co są bardziej rzeczywiści i daje się odczuć sens ich pojawienia się w powieści. Każdy z nich ma określoną rolę do odegrania i doskonale się z nich wywiązują.
Moją ulubienicą jest Hermione. Ona jedyna uważała, że Queenie jest tak samo niebezpieczna po śmierci jak i za życia. To ona pierwsza próbowała ratować Rowan z pod wpływu Vicky, wbrew jej rodzicom i reszty rodziny. Niestety nie udaje jej się naprawić zła i umiera okrutną śmiercią.
Najmniej polubiłam Dereka. Jak dla mnie był fałszywy. Miała dwie twarze, potrafił być miły i uprzejmy ale był też ordynarny i "rzucał mięsem". Derek darzy Rowan ogromną, bezgraniczną miłością i nawet nie zauważa zmian, które w niej zaszły.
Jest jeszcze Queenie. Zrzędliwa, apodyktyczna, zarozumiała, zadufana w sobie staruszka. Nie słucha nikogo, wielbi ojca nawet po jego śmierci. Jest bardzo inteligentna, oczytana i posiada ogromną wiedzę...Absolutna?
W książce zabrakło mi wyjaśnienia lub chociaż naprowadzenia skąd i jak Queenie zdobyła informację i odpowiedź na pytanie: Jak oszukać śmierć?

"Ulubiona" scena: "Łysa czaszka z posklejanym pleśnią skalpem. Poniżej jej skurczonych oczu i lśniącej chrząstki nosa, usta rozdziawiły się niczym pułapka. Kościste dłonie zacisnęły się na krawędziach trumny, aby wydźwignąć to zgniecione, sczerniałe ciało spod zwłok Hermione."
Najbardziej boję się, że obudzę się w trumnie, pod ziemią i nikt mnie nie usłyszy. A dać się zakopać z własnej woli będąc ani umarłym ani żywym to już dla mnie nie do pomyślenia.
Książka jest warta przeczytania. Polecam czytelnikowi o mocnych nerwach i odpornym na tematy śmierci, grobów i cmentarzy.

Aha, jeszcze jedno. Dla tych, którzy tego nie robią,  polecam przeczytanie Posłowia. Można się dowiedzieć jakie pomysły miała autor na książkę i jakie fragmenty zostały z niej usunięte :)





Ramsey Campbell jest najwyżej cenionym spośród żyjących brytyjskich twórców horroru i fantastyki. Jest laureatem Bram Stoker Award, przyznawanej przez Horror Writer's Association, trzykrotnie otrzymał World Fantasy Award i aż siedmiokrotnie British Fantasy Award – żaden inny autor horroru nie odebrał aż tylu nagród. W 1994 roku przyznano mu także Liverpool Daily Post & Echo Award w kategorii Literatura.

Urodził się w 1946 roku w Liverpoolu. Obecnie nadal mieszka w hrabstwie Merseyside, razem z żoną, Jenny, oraz ich dziećmi: Tammy i Mattem. Zanim w 1973 roku postanowił żyć z pisania, był pracownikiem Służby Cywilnej i bibliotek publicznych. Recenzuje filmy dla BBC Radio Merseyside, jest też prezesem British Fantasy Society. Jego książki przełożono m.in. na francuski, niemiecki, włoski, hiszpański, fiński, japoński, szwedzki, grecki i duński. W Polsce wydano „Wieżę strachu” (1994 r.) oraz „Najciemniejszą część lasu” (2010 r.).



Za możliwość przeczytania książki bardzo dziękuję pani Karolinie z wydawnictwa Replika

Czytaj dalej...

"Tajemnica panny Hamilton" Candace Camp

 
 
Wydawca: Mira
Autor: Candace Camp
Seria: Powieść historyczna
Liczba stron: 448
Oprawa: twarda
ISBN: 978-83-238-8198-8
Premiera: 10.06.2011 
Moja ocena: 5/6



Już jakiś czas temu pisałam o swojej miłości do romansów historycznych. Mimo tego zainteresowania nie spotkałam się do tej pory z twórczością Candace camp. Dlatego z wielką przyjemnością sięgnęłam po "Tajemnicę panny Hamilton".

Priscilla to pełna życia i pragnąca wielkich wrażeń dziewczyna z dobrego domu. Jest córką wielkiego uczonego, który całkowicie poświęca się swojej pasji, nie zważając co dzieje się w domu i dlaczego. 
Ich życie toczy się leniwie pod warstewką gry i pozorów. Nikt nie może się dowiedzieć, że Priscilla pod pseudonimem Elliot Pruett wydaje romanse i powieści przygodowe a wynagrodzeniem wspomaga skromny domowy budżet. Pisanie książek jest dla niej wspaniałą rozrywką a jednocześnie daje w nich upust swojej niepokornej, buntowniczej i żądnej przygód naturze. 
Pewnego wieczoru, dziewczyna, na progu swojego domu znajduje rannego, nieprzytomnego i roznegliżowanego nieznajomego. Nie muszę chyba dodawać, że był nieziemsko przystojny i wspaniale zbudowany.
Priscilla postanawiamu pomóc. Gdy okazuje się ,że przybysz stracił pamięć, nie wie, kim jest, skąd pochodzi i po co przyjechał do Anglii dziewczyna przeprowadza śledztwo. W poszukiwaniu prawdy wkracza w sam środek niebezpiecznej intrygi i odkrywa szokujące fakty z przeszłości. 

Chwile spędzone z powieścią były bardzo przyjemną rozrywką podczas przerw w biesiadowaniu i świętowaniu Bożego Narodzenia. Dowcipne dialogi (wynikające z konwenansów wiktoriańskiego miasteczka) pozwoliły na beztroski śmiech a ciekawie skonstruowana intryga pobudziła moje szare komórki. I tutaj muszę postawić mały minusik. Dość szybko i łatwo można było zorientować się jaki będzie jej finał i kim jest nieznajomy. Jednak dochodzenie do prawdy przez Priscillę jest emocjonujący i nie pozwala na nudę. 

Priscilla wzbudza sympatię już od pierwszych stron powieści. Łatwo można się z nią identyfikować. Jest kobietą, która poradziłaby sobie w każdej sytuacji. Bardzo jej kibicowałam w dążeniu do poznania prawdy oraz w odkrywaniu  miłości. 
Mimo całej sympatii do Priscilli moim ulubieńcem został Florian Hamilton. Jest człowiekiem, naukowcem  oderwanym od rzeczywistości. Żyje tylko swoimi badaniami i eksperymentami. Zupełnie nie jest zdziwiony ani zaskoczony gdy w jego domu pojawia się zupełnie nagi mężczyzna. Nie dziwi go nawet to, że jego córka- niedoświadczona panna i dziewica przygląda się jego nagości i sprawuje nad nim nocną opiekę.
Dawno nie spotkałam się z tak dobrze wykreowaną postacią drugoplanową. Jestem szczerze zachwycona Florianem. 

I tak już zupełnie na zakończenie. Która z nas nie chciałaby znaleźć na progu swojego domu przystojnego i nagiego nieznajomego? ;))


Candace Camp  zaczęła spisywać swoje opowiadania, kiedy miała 10 lat, i od tamtej pory pisanie było Jej ulubiona formą wypoczynku. Swoją pasję do pisania potwierdza mówiąc: „ Zawsze byłam nieśmiała i małomówna, jednakże w formach pisanych zawsze potrafiłam wyrazić wszystkie swoje myśli i uczucia”.
Pisanie traktowała jako hobby. Długo później rozpoczęła studia prawnicze na Uniwersytecie Północnej Karoliny.  Podczas studiów rozpoczęła pisanie swojej pierwszej powieści „Więzy miłości” a w zakończeniu jej pomogły zajęcia na studiach, które uczyły wysokiej dyscypliny.
Candace Camp zrezygnowała z praktyki prawniczej i w całości  poświęciła swój czas na pisanie.

Za możliwość przeczytania książki bardzo dziękuję pani Monice z Wydawnictwa Mira



Czytaj dalej...

Stosik jeszcze grudniowy :)



1. "Etty Hillesum. Świadek Boga w otchłani zła" Yves Beriault- od wydawnictwa Promic, do recenzji
2. "Dziecko niczyje"  Michael Seed- od wydawnictwa Promic, do recenzji
3. "Africanus. Syn Konsula" - od wydawnictwa Esprit, do recenzji
4. "Obiecaj mi" - wygrana u Madmad (jeżeli tu zaglądniesz to jeszcze raz bardzo dziękuję :))

Na koniec chciałabym się pochwalić nową współpracą z Wydawnictwem Mała Kurka :)


1. "Niewyznane grzechy siostry Juany" Kyra Galvan
2. "Siostrzyca" John Harding
Czytaj dalej...

Wesołych Świąt


Wszystkim stałym czytelnikom, przyjaciołom mojego bloga oraz tym, którzy trafili tu po raz pierwszy albo przez przypadek chcę życzyć wesołych, życzliwych, pełnych miłości Świąt Bożego Narodzenia.
Życzę Wam również wiele przyjemnych chwil z książką w ręku, nowych doświadczeń, wielu przemyśleń i wszystkiego co naj... :D
Życzy Aleksnadra
Czytaj dalej...

"Top modelka. W sidłach kariery" Richard Green

Wydawnictwo: Promic
Cykl: Okna
ISBN: 978-83-7502-272-8
Format: 136 x 210
Oprawa: zintegrowana ze skrzydełkami
Strony: 176
Moja ocena: 5/6




"Gdy ceną jest miłość a zyskiem sława"

Jacob jako młody mężczyzna nie może porozumieć się z rodzicami, opuszcza ich i wyrusza w świat szukać swojej drogi życia. Poznajemy go kiedy robi wielką karierę i jest już znanym i najlepszym fotografem w świecie mody i znawcą kobiecego piękna. Jacob jest zakochanym w swojej pracy człowiekiem. Potrafi wydobyć i wyeksponować to co w kobiecie jest najpiękniejsze. Jacob wykorzystuje swój zawód aby poznawać i uwodzić kolejne dziewczyny. Traktuje je przedmiotowo a kiedy się znudzi  i mija pierwsze zauroczenie porzuca by cieszyć się kolejną zdobyczą. "Świat mody był niewątpliwie niewyczerpanym źródłem spektakularnych niespodzianek i dlatego był tak interesujący i pociągający". 
Mężczyzna zmienia się kiedy poznaje Sarę. Jest ona najpiękniejszą kobietą jaką do tej pory widział ale to nie jej zewnętrzne piękno urzekło Jacoba. Sara jest po prostu dobrym człowiekiem, blask jej piękna bije z głębi serca.
Sara jest świadoma swojej urody ale całe życie przysparzała jej ona więcej złego niż dobrego. Mężczyźni pragnęli tylko jej ciała, chcieli nim zawładnąć i chwalić się jak dziełem sztuki.
Intuicyjnie wyczuwała, że Jacob jest jej przeznaczony i to co ich łączy to prawdziwa miłość. Tylko jedna rzecz przeszkadza jej w tym związku, to jego praca. Uważa, że "modelki to niewolnice, z krótkim terminem ważności. To istoty, które swoją osobowość sprowadzają tylko do seksualnej i estetycznej atrakcyjności, którą poniekąd handlują, a od dziwek różnią się tylko formą sprzedaży. Zaś fotografowie to źli chłopcy, poniżający i degradujący kobietę i jej piękno". Sara chce aby Jacob zrezygnował z intratnego kontraktu i rzucił pracę w "Vogue". Tak się staje. Przez kilka miesięcy para żyje w szczęściu odkrywając siebie.
Nastaje dzień kiedy sielanka się kończy. Jacob zmusza Sarę do zostania modelką. Chce żeby była twarzą Chanel i i jej nowego zapachu "Chance".

Cykl prozy-Okna- to zachęta, by otwierać się na siebie, innych i na świat. Ale przede wszystkim na światło. To płynące z góry.

"Top modelka" to książka o kulisach wielkiego świata, pracy modelek, kreatorów mody i właścicieli wielkich koncernów kosmetycznych  i świateł jupiterów. Gdzie króluje zgnilizna, pożądanie, cudzołóstwo. Modelki czy aktorki sprzedają nie tylko swoją twarz, swoje umiejętności ale często zaprzedają duszę i ciało dla nowych zleceń, nowych projektów. Wiedzą, że muszą bardzo się postarać i grać według zasad ustanowionych przez starych, rozpustnych władców tego show- biznesowego świata. Wszyscy wiedzą kto, gdzie i kiedy. Każde inne zachowanie jest brane jako niewdzięczność, traktowane z oburzeniem "zarozumiałe piękności myślą, że mogą wszystko.Tak, trzeba by im przestać tyle płacić, wtedy otrzeźwieją. Niech ten kopciuszek wraca tam, skąd przyszedł! Nie obchodzi ich to! Show must go on! Mieli to we krwi...".

Książka jest również o brzemieniu jakim jest uroda. Kobiety, które mogą się nią pochwalić muszą dwa razy więcej pracować by udowodnić swoją wartość. Dla niektórych zewnętrzne piękno, ładne opakowanie jest jednoznaczne z głupotą i rozwiązłością. Uroda więcej w życiu przeszkadza niż pomaga. Trzeba znosić i oglądać pożądanie jakie wywołuje u mężczyzn. Uroda budzi ogromne zainteresowanie, odbierając swobodę normalnego funkcjonowania.

Jednak najważniejszym przesłaniem jakie próbował przekazać nam Richard Green to przemiana duchowa i mentalna człowieka.
Jacob tracąc Sarę zaczyna rozumieć sens swojego życia i miłości. Jednak zmiany następują u niego w momencie, kiedy matka budzi się ze śpiączki na dźwięk jego głosu. Jest to dla niego punkt przełomowy. Postanawia wrócić na łono rodziny i na nowo odkrywa miłość rodziców. Spogląda wstecz na swoje życie i zaczyna rozumieć gdzie popełnił błąd, kiedy skręcił w niewłaściwą drogę.
Kiedyś nie rozumiała potrzeby swojej matki i ojca pomagania biednym. "Myślałem- niech pracują, to na siebie zarobią. Kto chce żyć, musi pracować. Stawiałem sprawę jasno: pomaganie ubogim to to samo, co wspieranie ich biedy i lenistwa. Byłem przekonany, że jedynie głód i cierpienie mogą ich wyrwać z letargu. A nawet jeśli głód nie może ich zmusić do pracy, to...nie powinni żyć".
Teraz sam się zaangażował w projekt rodziców. odkrywa, że dzielenie się miłością i sobą sprawia wiele radości. Widzi, że jego starania przynoszą efekt i Ci, którym pomógł wyszli ze swoich kłopotów i sami próbują pomagać. Dobro powraca. Za swoje uczynki, za zmianę trybu życia Jacob zostaje nagrodzony.

Narracja w książce jest wieloosobowa przez co możemy poznać punkt widzenia i odczucia wszystkich jej bohaterów. Mamy pełny obraz tej historii. Rozdziały są krótkie i dynamiczne przez co czyta się je bardzo szybko.
Książka bardzo mnie zaskoczyła. Spodziewałam się kulis życia Top Modelki, coś w rodzaju popularnego programu TVN- owskiego programu. Castingi, sesje, sztuczki związane z eliminacją konkurentek. Zupełnie nie spodziewałam się, że będzie to piękna, wzruszająca opowieść o miłości, o wielu jej twarzach.
Odnajdziemy w niej również receptę na szczęście, takie zwykłe, codzienne. Nie trzeba gonić za nim po całym świecie, wystarczy rozglądnąć się dookoła siebie. Szczęście czeka by po nie sięgnąć.

Za możliwość przeczytania książki bardzo dziękuję pani Annie z wydawnictwa Promic

Czytaj dalej...

Wszystkie barwy Toskanii + konkurs

Wydawnictwo: Mira
Autor: Julia James, India Grey, Diana Hamilton
Seria:Opowieści z pasją
Liczba stron: 428
Oprawa: miękka
ISBN: 978-83-238-8285-5
Premiera: 04.11.2011 
Moja ocena: 4+/6






"Cena małżeństwa"

Włoch Rafaello di Viscenti jest młodym, ambitnym przedsiębiorcą, spadkobiercą wielkiego majątku i prężnej, dobrze rozwijającej się firmy. Jest skłócony ze swoim ojcem od dnia śmierci swojej matki. Rafaello nie może wybaczyć tacie, że zatracił się w żałobie zostawiając go zupełnie samego. Od tamtej pory między mężczyznami narastał mur niedomówień i złości. Ojciec- Enrico wymyśla chytry plan aby zwabić syna do domu. Chce aby Rafaello do dnia swoich 30 urodzin ożenił się. Wybrał już dla niego żonę- kuzynkę Lucię. Gdy to uczyni Enrico odda mu we władanie rodzinne przedsiębiorstwo jeżeli nie ugnie się przed wolą ojca ten sprzeda kontrolny pakiet akcji. Rafaello postanawia przechytrzyć swojego rodzica. Za niebagatelną kwotę 100 000 funtów, kupuje sobie żonę. Biedną dziewczynę, Magdę, pracującą jako sprzątaczka w apartamentowcu należącym do młodego Włocha. 
Magda jest sierotą, mieszkała się w domu dziecka, nigdy nie znała swoich rodziców. Dziewczyna wychowuje rocznego synka Benjego, mieszaka w najbiedniejszej dzielnicy Londynu, w klitce ciemnej i wilgotnej. 
Chce zmienić życie swojej małej rodziny. Z wielkim wahaniem przyjmuje propozycję Rafaella. Wychodzi za mąż i wyrusza do Włoch, do Toskanii aby poznać familię swojego męża. Jednak nic nie wygląda tak jak myślała. Jej wizyta jeszcze bardziej skłóca ojca i syna. 
Enrico wykrzyczał do swojej synowej:
"Mój durny syn wybrał cię specjalnie, żeby mnie obrazić. Powiedział mi prosto w oczy, że nie zamierzał podporządkować się moim życzeniom i dlatego znalazł sobie żonę najgorszą, jaką mógł znaleźć. Jesteś brzydka, tępa, amoralna. Jesteś produktem londyńskich slumsów. Ożenił się z tobą nie na złość".
Magda mimo tych słów i jawnej niechęci ze strony teścia stara się dobrze wywiązać z umowy jaką podpisała z Rafaellem. Sytuacja angielki zmienia się gdy z brzydkiego kaczątka zmienia się w łabędzia. 


"Tajemnica domu mody" 

Eve i Elle są siostrami bliźniaczkami. Eve jest nieśmiała, poważnie podchodzi do życia, ceni sobie wykształcenie. Jest doktorantką na wydziale poezji renesansowej na uczelni brytyjskiej. Elle jest roztrzepaną, wesołą i pragnącą czegoś więcej od życia dziewczyną. Fascynuje ją świat mody. Rzuca studia i wyrusza do Florencji w pogoni za marzeniami. Staje się czołową modelką Domu Mody Antonia Di Lazara. Niestety Elle padła ofiarą syna projektanta, dilera narkotykowego. 
Dwa lata później Eve wyrusza śladem siostry i próbuje odnaleźć jej zabójcę. Poznaje Raphaela Di Lazarę, próbuje powiązać jego osobę ze światem przestępczym. Śledztwo utrudnia jej fakt, że od chwili poznania przystojnego Włocha coś ją do niego przyciąga. Serce na jego widok bije szybciej, każdym porem skóry odbiera wibracje jego głosu a zapach uwodzi jej nos. Dodatkowo okazuje się, że Antonio Di Lazara ma dwóch synów. Który z nich dostarczał Elle narkotyki?
Eve nie chce wierzyć, że mógłby to być Raphaelo. Podczas kolejnych spotkań dowiaduje się o trudnym dzieciństwie mężczyzny. W wieku 7 lat traci matkę w nieszczęśliwym wypadku. Krótko potem ojciec ponownie się żeni a syna wysyła do szkoły z internatem w Anglii. Nie sprzyjało to dobrym stosunkom z Antoniem oraz przyrodnim bratem.
W końcu Eve odkrywa całą prawdę.


"Druga siostra"

Znowu siostry bliźniaczki. tym razem są to Angielki Jilly i Milly. 
Jilly pełna życia, otwarta, czarująca. Zawsze była ulubienicą wszystkich. Milly- cicha domatorka, pozbawiona blasku i magnetyzmu siostry. Zawsze na drugim miejscu, nawet w sercu matki.
Jilly ma wiele pomysłów na życie ale ciągle ponosi porażki. Wyłudziła od matki dużą kwotę pieniędzy na rozkręcenie interesu, firma upada zadłużona a właścicielka znika zostawiając rodzinę z kłopotami. Zatrudnia się jako osoba do towarzystwa do starszej pani we Florencji. Liczy jednak na romans a nawet małżeństwo z bardzo przystojnym i okropnie bogatym Włochem Cesare Saracino, swoim pracodawcy. Gdy nie udaje jej się go uwieść okrada babcię i znika bez śladu. 
Pewnego dnia w Anglii, w domu Milly pojawia się Cesare. Bierze ją za Jilly, oskarża i zmusza do odrobienia skradzionych pieniędzy. Milly chcąc ratować siostrę przed więzieniem zgadza się wyjechać do Toskanii. próbuje stać się taka jak siostra lecz ta rola zaczyna ją przerastać. Wrodzona nieśmiałość, delikatność i wrażliwość wzbudza podejrzliwość Cesara, jednocześnie nie potrafi on oprzeć się tej kobiecie z marzeń. 
Z każdym dniem ukrywanie tożsamości sprawia Milly coraz więcej trudu, ona również zakochuje się w Cesarze.
 
Te trzy historie łączy ze sobą Toskania. Razem z bohaterkami odkrywamy piękno tego regionu Włoch.  Poznajemy ją poprzez historię, smaki i uczucia. 
Książka pokazuje nam, że czasem bajki wydarzają się w rzeczywistości. Są to historie o Kopciuszkach XXI wieku, których życie toczyło się bardzo powoli, często w trudnych warunkach. Wiodły smętny żywot w cieniu swoich sióstr do momentu kiedy pojawił się on- przystojny Włoch z koneksjami i górą złota w skarbcu. Wystarczyło jedno spojrzenie aby iskra miłości rozpaliła ich serca. Nie mogło zabraknąć też happy endu. Małżeństwo, dzieci i żyli długo i szczęśliwie. 
Połączenie tych historii uważam za udane. Książka podobała mi się. pozwoliła oderwać się od szarości i monotonii dnia. Poprawiła mi nastrój i pozwoliła się odprężyć w przedświątecznych przygotowaniach. 
Ładna okładka cieszyła oko i przeniosła w wyobraźni w klimatyczne uliczki Toskanii, cudowne zapachy, pięknej i słonecznej pogody oraz gwar typowy dla włoskich miasteczek. 


Konkurs:
 
Jeżeli macie ochotę stać się posiadaczkami "Wszystkich barw Toskanii" to zapraszam na małą wygrywajkę. Będzie ona trwać do 10 stycznia. Wyniki podam w ciągu trzech dni od zakończenia konkursu. Zwycięzcą będzie jedna osoba. Co trzeba zrobić aby wziąć w nim udział? W komentarzach opisz historię swojej pierwszej miłości. Wybiorę tę , która najbardziej mi się spodoba :)
Życzę powodzenia :)
Czytaj dalej...

"Po drugiej stronie" Diana Palmer

 
 Wydawnictwo: Mira
Autor: Diana Palmer
Seria: Romans
Liczba stron: 304
Oprawa: miękka
ISBN: 978-83-238-7890-2
Premiera: 05.08.2011 
Moja ocena: 5/6



Już od samego początku Diana Palmer tak rozbudowała wątki i poplątała losy bohaterów, że nie wiadomo kiedy wgryzłam się w treść i akcję książki.
Jednego z głównych bohaterów Kilravena poznajemy w trudnym okresie jego życia. Nie uporał się jeszcze ze swoją bolesną przeszłością. Po tragicznej stracie żony i trzyletniej córeczki zamyka się w swoim świecie, odseparowuje się od miłości, od ludzi. Jest agentem CIA, wykonuje najtrudniejsze akcje i zadania a w wolnych chwilach próbuje znaleźć trop mordercy swojej rodziny. W pewnym momencie zostaje przeniesiony do Jacobville, małego miasteczka w Teksasie. Tam poznaje młodą, niewinną właścicielkę szóstego zmysłu i dyspozytorkę w Centrum Służb Ratunkowych- Winnie Sinclair. Ich los został przypieczętowany od pierwszego wejrzenia sami jeszcze nie wiedząc, że są dla siebie pisani. Kilraven próbuje walczyć z rodzącym się uczuciem ale zupełnie nie panuje nad swoim sercem.
Związek tych dwojga jeszcze bardziej się komplikuje kiedy nieoczekiwanie, w tym małym teksańskim miasteczku, natrafiają na ślad który skrywa tajemnicę niewyjaśnionego morderstwa bliskich Kilravena.

Niejednokrotnie miałam okazję czytać książki autorstwa Diany Palmer. Uważam ją za znakomitą znawczynię ludzkiej a przede wszystkim kobiecej natury.
"Po drugiej stronie" nie jest tylko zwykłym romansem. Bardziej bym ją określiła jako powieść sensacyjną z rozbudowanym wątkiem miłosnym, rozpalającym zmysły i wyobraźnię. Dość odważne sceny i pikantne dialogi idealnie wkomponowują się w fabułę książki i nie rozpraszają uwagi od wątku kryminalnego.
Od samego początku bardzo kibicowałam rodzącemu się uczuciu między Kilravenem a Winnie. Kolejny raz potwierdziło się powiedzenie " kto się czubi ten się lubi". Miło było uczestniczyć w ich przekomarzaniach, które często budziły uśmiech na moich ustach.
Jeden raz rozczarowało mnie zachowanie Kilravena. Jest on tak opętany chęcią zemsty i dowiedzeniem się prawdy o morderstwie swojej córeczki, że gotów jest poświęcić każdego, nawet Winnie. Proponuje jej fikcyjne małżeństwo by móc przesłuchać ważnego świadka wiedząc, że jest to bardzo niebezpieczne i w ten sposób wydaje wyrok śmierci na swoją fałszywą żonę.

W trakcie rozwoju śledztwa dowiadujemy się rzeczy, które zmuszają do refleksji.
W dalszym ciągu pieniądze i pozycja równa się władza absolutna. Będąc ważna osobą w świecie polityki można robić przeróżne świństwa i przestępstwa ale wystarczy opłacić kogo trzeba i wszystko znika jak za dotknięciem czarodziejskiej różdżki. Nie ma dowodów, nie ma świadków, nie ma nawet ofiary. Nie jest ważna krzywda jaką wyrządzają innym i nie jest ważne, że aby zamaskować niektóre czyny "trup ściele się gęsto".
Nigdy nie mogłam i nie mogę zrozumieć ani zaakceptować takiego zachowania. Każdy powinien być karany równo a wymiar sprawiedliwości musi działać szybko i sprawnie. Nie może przymykać oczu, nie dać się zastraszać ani przekupywać.

Jednak moje serce najbardziej poruszył i wzburzył fragment, w którym ojciec narkoman, dla pieniędzy z ubezpieczenia, świadomie próbował zabić swoje dziecko.
Gdy to przeczytałam musiałam odłożyć książkę...Aby ochłonąć. Jako matce a przede wszystkim człowiekowi  nie mieści się w głowie takie zachowanie.
Jak można być takim okrutnym, podłym i pozbawionym ludzkich odruchów. Chodziłam nerwowo i wciąż od nowa i od nowa , oczami wyobraźni oglądałam i przeżywałam tę chwilę.
Nie wyobrażam sobie takiej sytuacji w realnym, moim życiu. Jestem pewna, że gdyby chodziło o moje dziecko byłabym gotowa do równie okrutnej zemsty.

W "Po drugiej stronie" każdy znajdzie coś dla siebie. Dużo humoru, sensacja, romans i gorące pożądanie.
Książka porusza różne struny naszych emocji i uczuć ale również człowieczeństwa. Diana Palmer gra na nich jak prawdziwy wirtuoz.





Diana Palmer, a właściwie Susan Spaeth Kyle napisała pierwszą powieść w 1979 roku. Wcześniej przez szesnaście lat pracowała jako dziennikarka w dziennikach i tygodnikach. Wydała ponad dziewięćdziesiąt książek, które przetłumaczono na wiele języków. Zdobyła siedmiokrotnie nagrodę Waldenbooks National Sales, czterokrotnie B. Dalton National Sales Award, dwukrotnie BookRack National Sales Award i wiele innych (Lifetime Achievement Award, Affaire de Coeur, RWA). Jest członkinią wielu towarzystw i zrzeszeń – Native American Rights Fund, American Museum of Natural History, National Cattlemen’s Association, Archeological Institute of America, Planetary Society, Georgia Conservancy, Georgia Sheriff’s Association i wielu organizacji dobroczynnych. Od 1972 roku jest żoną Jamesa Kyle’a, z którym ma jednego syna. W wieku czterdziestu pięciu lat wróciła na uczelnię, by uzupełnić wykształcenie. Ukończyła historię, archeologię i filologię hiszpańską. Namówił ją do tego mąż, który porzucił karierę urzędnika, ukończył studia informatyczne i założył firmę komputerową. W 1998 roku porzucił ten zawód i poświecił się karierze sportowej. Zdobył liczne nagrody i medale na lokalnych, krajowych i międzynarodowych zawodach w strzelaniu do rzutków. W wolnym czasie Susan uprawia ogródek, czyta książki z dziedziny archeologii i antropologii, słucha muzyki. Uwielbia iguany.

Z książkę bardzo dziękuję pani  Monice z Wydawnictwa Mira

Czytaj dalej...

Naklejkowy manicure

Jakiś czas temu wygrałam fajne naklejki na paznokcie, które pokazałam tutaj
W weekend w końcu je wypróbowałam a teraz chwalę się efektem





Bardzo łatwo je się zakłada. Wystarczy suszarka i pilniczek :) Wytrzymały dwa dni, w tym kąpanie, zmywanie naczyń, sprzątanie. Potem lekko od brzegów zaczęły  podchodzić powietrzem i już ładnie nie wyglądały. Odkleiłam je lekko bez żadnej pomocy.
Czytaj dalej...

"Uratować Sprite'a" Mark R. Levin

Wydawca: Wydawnictwo Esprit 
Tłumaczenie: Ryszard Zajączkowski
Okładka: miękka
Data premiery: 2008-06-20
ISBN: 978-83-60040-63-8
Moja ocena: 4+/6







Jedna z najpiękniejszych książek o naszych czworonożnych przyjaciołach, jakie kiedykolwiek napisano. Mark Levin jest słynnym amerykańskim dziennikarzem radiowym, autorem bestsellerowych książek o amerykańskiej polityce. Było więc wielkim zaskoczeniem, że wydał książkę na temat tak odległy o swych zwykłych zainteresowań, i jeszcze większą niespodzianką, gdy książka zawędrowała na pierwsze miejsca amerykańskich list bestsellerów. Książka jest niezwykłą opowieścią o należących do autora psach, o zabawnych wydarzeniach z nimi związanych, a wreszcie – w poruszający sposób opisanej walce jednego z nich ze śmiertelną chorobą. Opowieść Marka Levina jest jednym z najwspanialszych hołdów, jakie ludzkość oddała swoim największym przyjaciołom, towarzyszącym nam z niezachwianą wiernością od zarania dziejów.



"Sprite wywarł na mnie wpływ o wiele większy, niż mógłbym przypuszczać. Nauczył mnie bardziej cenić proste i ważne rzeczy w życiu."
Mark Levin


Jest to prawdziwa opowieść o przyjaźni między człowiekiem a psem. Jest ona piękna, wielka i zostawia po sobie ogromne pokłady uczuć. Czytając książkę niejednokrotnie łza zakręciła mi się w oku ze wzruszenia, ze złości na ludzką znieczulicę.
Może wielu wydam się głupia, może powiedzą: martwi się i przejmuje losem psa kiedy na około umierają ludzie, nasi bliscy, dzieci. Tylko, że jest wielu, którzy mogą się o nas zatroszczyć: lekarze, pielęgniarki, księża itd. Losem psa czy innego zwierzęcia mało kto się pochyli, zainteresuje.
W dzisiejszych czasach wiele słyszy się i widzi cierpienia i tragedię zwierząt. Większość przymyka oczy, udając że nic się nie stało , nie ma litości, nie ma empatii. To przecież tylko zwierzę. NIE CZUJE.

Z wielkim zainteresowaniem oglądam cykl w programie Uwaga w TVN "Zwierzęta są jak ludzie. Czują!"
Wiele okrucieństw i cierpień przysparza inteligentny homo- sapiens zwierzętom czasem z ignorancji, czasem z niewiedzy czy braku wyobraźni. Nie każdy jest godzien aby posiadać psa, kota czy innego innego pupila. Nie można się na nie decydować pod wpływem chwili, impulsu czy kupować w prezencie. Jeżeli już zdecydujemy się na posiadanie zwierzęcia trzeba go odpowiednio traktować: z szacunkiem, życzliwością czasem z pobłażaniem ale zawsze z miłością...

Ta książka wielu otworzy oczy może zainspiruje ale przede wszystkim pomoże stanąć w obronie naszych mniejszych przyjaciół. Szczególnie polecam miłośnikom i właścicielom czworonogów :)




 MARK R. LEVIN znany jest na amerykańskim rynku książki przede wszystkim jako prawnik konstytucjonalista i komentator polityczny największych ogólnokrajowych stacji radiowych i telewizyjnych, a także autor bestsellerów. Jest jednak, przede wszystkim i na pierwszym miejscu, gorącym miłośnikiem psów.
Czytaj dalej...

"Ryzykowny układ" Jayne Ann Krentz

Wydawnictwo: Mira
Autor: Jayne Ann Krentz
Seria: Satine
Liczba: stron: 224
Oprawa: miękka
ISBN: 978-83-238-7937-4
Premiera: 22.07.2011 
Moja ocena: 5/6 



J. A. Krentz jest autorką wielu uwielbianych przez czytelniczki romansów. Tworzy je nieprzerwanie od 1979 roku. Wydawnictwo Mira poraz kolejny wydała jej książkę "Niepewny układ" pod nowym tytułem w serii Satine. 
Satine to powieści dla kobiet. Literatura przyjemna w czytaniu i bliska sercu każdej kobiety. To książki o uczuciach, emocjach, bliskości i tym co w życiu najważniejsze. Historie, których wątki łatwo odnaleźć we własnym życiu, napisane przez najlepsze autorki stale obecne na liście bestsellerów New York Times.
 
 
Chciałoby się powiedzieć, że książka jest o kobiecie po przejściach i mężczyźnie z przeszłością...
Abby Lyndon ma 29 latką uzależnioną od witamin, które sama sprzedaje- to jej panaceum na stresy i niepowodzenia. Jest roztrzepana, spontaniczna, pełna fantazji i życia. Chce oddychać pełną piersią, bez ograniczeń. Chce spełniać marzenia i niczemu się nie podporządkowywać.
Torr Latimer jest poważnym ceniącym umiar biznesmenem. Lubi mieć wszystko zaplanowane, nie lubi przesady. W jego życiu wszystko ma swój cel i jest uporządkowane.
Para poznaje się na kursie ikebany- japońskiej sztuki układania kwiatów. Mimo, że wszystko ich różni, są jak ogień i woda od samego początku wzbudzają swoją ciekawość, byli sobą zaintrygowani. Wreszcie Tor przejął inicjatywę, zagaił rozmowę, odwiózł do domu i wprosił się do mieszkania Abby (sam później był tym zdziwiony). Kobieta z jednej strony jest wystraszona  i żywi wielką obawę przed władczym i stanowczym nieznajomym a z drugiej strony jest zaintrygowana jego pewnością siebie.
Abby w przeszłości miała doświadczenia związane z apodyktycznym partnerem. który posunął się nawet do przemocy fizycznej względem niej. Nie ufa mężczyznom i boi się ponownego zniewolenia. Nie chce kolejnego faceta, który będzie decydował o jej życiu i upodobaniach. Chce być panią samej siebie, chce być samodzielna. Mimo tego pociąga ją w Torze zdecydowanie i bezgraniczna opieką, którą ja otacza. Jego nieustępliwość z początku wzbudza obawy ale z biegiem czasu zaczyna jej coraz mniej przeszkadzać. 
Kiedy Abby zostaje ofiarą szantażu przyjmuje pomoc Tora i jej życie zupełnie się zmienia.


Na początku bardzo denerwowała mnie postać Tora. Nikt nie lubi by za niego decydowano a on robił to nagminnie jakby Abby była dzieckiem, za które trzeba wziąć odpowiedzialność. Jego władczość i stanowczość nie wzbudzały mojej sympatii. Wydawało mi się, że może on skrzywdzić Abby.
Nie lubię mężczyzn w stylu macho. Raczej trzymam się od nich z daleka. Nigdy nie wiadomo czy przy kolejnej odmowie zaczną być nieuprzejmi a nawet brutalni. 
Jednak Abby od początku jest nim zafascynowana. Wychodzi z założenia, że skoro facet uczęszcza na kurs ikebany i potrafi tak pięknie układać kwiaty nie może być agresywny. Jego spokój i opanowanie jakie zaobserwowała utwierdziły ją w przekonaniu, że nie jest człowiekiem zdolnym do czynienia zła.
Mnie polubienie Tora zajęło więcej czasu. Obserwowanie jaki ma stosunek do Abby, jak się nią opiekuje, jak staje  w jej obronie było przyjemnym doświadczeniem. 


Chciałam zająć głowę przyjemną lekturą i to mi się udało. Przewracałam strony z prędkością światła. Zanurzyłam się w opowieść Jayne Ann Krentz tak głęboko, że nikt nie mógł mnie z niej wyrwać dopóki nie skończyłam czytać. 


Jayne Ann Krentz, a właściwie Jayne Castle, urodziła się 21. Marca 1948 roku. Pisze również pod pseudonimami Amanda Quick ( powieści historyczne) i Stephanie James (kryminały i powieści przygodowe, często  o ludziach obdarzonych zdolnościami nadprzyrodzonymi).
Jayne Ann Krentz, a właściwie Jayne Castle, urodziła się 21. Marca 1948 roku. Pisze również pod pseudonimami Amanda Quick ( powieści historyczne) i Stephanie James (kryminały i powieści przygodowe, często  o ludziach obdarzonych zdolnościami nadprzyrodzonymi).


Bardzo dziękuję za książkę pani Monice z Wydawnictwa Mira


Czytaj dalej...

Stosik grudniowy :)


Od dołu:

1. "James May i jego wspaniałe maszyny" James May  od wydawnictwa
2. "Zastygłe życie" Karin Wahlberg od wydawnictwa
3. "Klątwa Konstantyna" Małgorzata i Michał Kuźmińscy od wydawnictwa
4. "Dwanaście" Marcin Świetlicki od Duże ka, do recenzji
5. "Perfumiarz" Ina Knobloch od Duże Ka, do recenzji
6. "Wszystkie barwy Toskanii" od wydawnictwa
7. "Tajemnica panny Hamilton" Candace Camp wydawnictwo Mira, do recenzji
8. "Po drugiej stronie" Diana Palmer wydawnictwo Mira, do recenzji
9. "Ryzykowny układ" Jayne Ann Krentz wydawnictwo Mira, do recenzji
Czytaj dalej...

"Klasztor" Panos Karnezis

Wydawnictwo: Replika
ISBN: 978-83-76741-29-1
EAN: 9788376741291
rok wydania: 2011
premiera: 2011, IV kwartał
nr wydania: 1
oprawa: miękka + skrzydełka
il. stron: 272
wymiar: 130/200
Moja ocena: 5/6


"Jestem człowiekiem i nic, co ludzkie, nie jest mi obce" Terencjusz


Na początku XX wieku w Klasztorze Matki Boskiej Miłosiernej, stojącym w odległej części hiszpańskiej sierry, mieszka 6 kobiet, zakonnic. Wiodą one ascetyczne życie poświęcając się modlitwie i kontemplacji duchowej.
W tym spokojnym i uporządkowanym świecie, do którego zagląda tylko jedna osoba- biskup Estrada, przyjeżdża raz w miesiącu celebrować mszę z zakonnicami, wydarza się coś nieoczekiwanego. Jedna z sióstr znajduje na schodach walizkę z podrzuconym noworodkiem. Dla jednych jest to cud, dar od Boga, możliwość naprawienia błędów młodości dla innych jest to dzieło szatana, dziecko spłodzone przez samego złego.
Ta mała rodzina zakonnic zostaje podzielona, niektóre z sióstr chcą zatrzymać dziecko a inne chcą oddać je do przytułku. Matka przełożona Maria Inés rozstrzyga spór, przejmuje opiekę nad dzieckiem wierząc, że chłopiec jest odpowiedzią na jej modlitwy.

Wydawać by się mogło, że w klasztorze powinny mieszkać kobiety łagodne, uduchowione, pełne miłosierdzia. Lecz zakonnica to też człowiek, ze swoimi słabościami i ambicjami. Dopiero teraz wychodzą na jaw prawdziwe oblicza sióstr.
Poznajemy historię matki przełożonej, dowiadujemy się, że w młodości zakochała się ze wzajemnością w młodym kadecie Akademii Morskiej. Ich miłość kwitła w ukryciu. Sekretne schadzki, skradzione pocałunki. W końcu ukoronowaniem miłości jest zbliżenie, którego konsekwencją jest ciąża. Isabel ( teraz Maria Inés) zdecydowała się na trudny krok, postanawia usunąć, zabić swoje dziecko. Kadet nie odwodzi jej od tej myśli , jest wręcz zadowolony z takiego obrotu sprawy. Dla Isabel jest to bardzo traumatyczne wydarzenie tym bardziej, że jest osobą wierzącą i wie, że popełniła grzech śmiertelny, za który czeka ją sroga kara. Można by pomyśleć, że pozbycie się dziecka zniszczy wielką miłość jaka połączyła Isabel i jej kochanka. Nic bardziej mylnego, nadal byli sobie bardzo bliscy. Pewnego dnia Kadet wypłynął w ostatni rejs szkoleniowy. "Wiele miesięcy później dziewczyna dowiedziała się, że jej ukochany zmarł na tyfus na południowym Pacyfiku i ocean stał się jego grobem. Nie miała wątpliwości, że Bóg go pokarał za ich wspólny grzech". Isabel bardzo przeżyła stratę, chciała połączyć się z ukochanym, myślała o samobójstwie. Zmieniła jednak zamiar i postanowiła zostać zakonnicą by udowodnić swoją skruchę i cierpliwie czekać na karę jaką Bóg dla niej przeznaczył.
Zanim trafiła do klasztoru Matki Boskiej Miłosiernej wyjechała na misję do Afryki, pracowała jako pielęgniarka w szpitalu misyjnym. Tak opisuje swoje spostrzeżenia:  
"Wiedział, że na świecie istnieją ludzie, którzy potrafią ranić dzieci, nawet czyniący im krzywdę ojcowie i matki. W szpitalu misyjnym, w którym pracowała, miała do czynienia nie tylko z przypadkami poparzeń, ran ciętych i złamanych kończyn, ale także ze zjawiskiem dzieciobójstwa. Nowo narodzone dzieci palono po tym, jak ich matka umarła w połogu. Zabijano dopiero co urodzone bliźnięta, ponieważ uznawano to za zły omen. Kiedyś spalono małą córeczkę wodza plemiennego w ofierze, która miała przynieść deszcz."

Na uwagę zasługuje fragment o aborcji. W XIX wieku była ona zakazana, piętnowana i karana. Kobiety, które zdecydowały się na taki krok musiały spełnić określone warunki. Były to różne listy polecające, kody i odzewy. Kandydatki były sprawdzane najpierw przez gospodynię zanim trafiły w ręce lekarki. A nawet wtedy gdy wydały się podejrzane , mogły zostać odprawione z kwitkiem. Kobiety po zabiegu musiały cierpieć w ciszy,  w sekrecie. Ich cierpienia nie odnosiły się jedynie do fizycznego bólu ale przede wszystkim cierpiały psychicznie. Rodzina nie mogła się o niczym dowiedzieć, gdyż lekarz sprowadzony do chorej łatwo mógł dopatrzeć się przyczyny bólu i donieść odpowiednim władzom.

Kolejna z zakonnic, siostra Ana jest bardzo ambitna. Chce piastować wysokie stanowisko w klasztorze, chce zostać matką przełożoną. Ma swoje plany aby je wprowadzić w życie posunie się do intryg i pomówień. Próbuje prowadzić śledztwo chcąc odkryć prawdę o pochodzeniu podrzuconego noworodka. Pierwszym tropem jaki odnajduje jest zakrwawione prześcieradło zakopane pod murem. Na podstawie tego zaczyna snuć teorie o konszachtach Marii Inés z diabłem. Próbuje przekonać pozostałe siostry do swoich racji. Próbuje oczernić matkę przełożoną przed biskupem Estradą. Nie udaje jej się to. Rozgoryczona kobieta podwaja swoje wysiłki i odkrywa prawdę o dziecku.
Jednak tę prawdę musicie sami wyczytać na stronach powieści Panosa Karnezisa.

Bardzo chciałam przeczytać tę książkę gdyż bardzo zainteresował mnie jej opis.
"Są miłości platoniczne. Są miłości namiętne lub skryte. I są miłości zakazane"
Te słowa w połączeniu z tytułem nasuwają wiele sprzecznych myśli. Zakonnica- namiętność te słowa wzajemnie się wykluczają. Tym bardziej z chęcią chce się zanurzyć w ten nieznany świat. Nie każdy ma możliwość obserwacji życia codziennego sióstr zakonnych, poznania ich ciemnych stron. Każda kobieta wstępująca do zakonu przynosi ze sobą pewien bagaż doświadczeń. Różne są powody, dla których dziewczyny zostają zakonnicami. Wierzę, że większość z powodu powołania a nie by skryć się przed problemami, chorobami tak jak siostra Beatriz czy za karę jak Isabela.
Panos Karnezis w ciekawy sposób połączył różne osobowości i charaktery bohaterek "Klasztoru". Zakonnice są niezwykle barwne.
Książka łamie stereotypy przypisane duchowieństwu. Na co dzień zdarzają się rezygnacje ze święceń, romanse i ciąże ale nie mówi się o tym głośno. Jest to temat tabu w naszym katolickim społeczeństwie.
Warto przeczytać.



>>5/6<<




Panos Karnezis urodził się w 1967 w Grecji. Do Wielkiej Brytanii przyjechał w 1992 by studiować inżynierię, ukończył również kierunek pisarski. Zadebiutował zbiorem opowiadań Little Infamies. Uwagę krytyków zdobył już pierwszą powieścią „The Maze”, osadzoną w realiach wojny grecko-tureckiej. Polscy czytelnicy mieli do tej pory okazję zapoznać się z jego przedostatnim dziełem, Urodziny.  „Klasztor” jest jego najnowszą powieścią.






Za możliwość przeczytania książki bardzo dziękuję pani Karolinie z Wydawnictwa Replika

Czytaj dalej...

Czas na WYNIKI :D

Bardzo, bardzo dziękuję za tak liczny udział w mojej wygrywajce :)
Więcej chętnych było na książkę "Dogonić rozwiane marzenia"  Elizabeth Flock
Zatem od niej zaczniemy....
Książkę wygrywa....Tam Dam...




Angela pisze...
Zgłaszam się po "Dogonić rozwiane marzenia" ;)




Książkę "W piekle lepiej być nikim" Macieja Maciejewskiego wygrywa...

 
ollart pisze...
Witaj droga imienniczko, widzę, że lubisz czytać książki, ja również właśnie wczoraj kupiłam kolejną do kolekcji "Córki hańby" jak na razie zapowiada się ciekawie. Oczywiście się zapisuję może uda mi się upolować jedną z tych dwóch książek, dziękuje za odwiedziny pozdrawiam Ola

Dziewczyny- serdecznie gratuluję. Czekajcie na maila :)

Na koniec jeszcze raz , wszystkim, bardzo dziękuję za udział w wygrywajce, za komentarze i za obecność na moim blogu. Buziaki
Czytaj dalej...

"Ślady hamowania" Magdalena Zimny- Louis

Wydawnictwo: Replika   
premiera: 24.10.2011
ISBN: 978-83-76741-45-1
EAN: 9788376741451
rok wydania: 2011
nr wydania: 1
oprawa: miękka + skrzydełka
il. stron: 348
Moja Ocena: 6/6









Izabela ma 37 lat, dobrze sytuowana jest kierowniczką w jednym z urzędów państwowych. Ma męża właściciela firmy budowlanej Radka i synka Konrada. Mieszka w pięknym domu pod Warszawą. Pozornie jest szczęśliwa ale z roku na rok na szkle jej małżeństwa powstają coraz większe rysy. Izabela swoje frustracje, niepowodzenia i kłótnie z mężem zapija alkoholem. Na razie jest to tylko weekendowe odstresowywanie ale często tak właśnie zaczyna się uzależnienie.

Marlena mieszak w Londynie od kilkunastu lat, właśnie rozwodzi się po raz drugi. Ma 17 letnią córkę Emilię, która od dnia separacji nie pozwala matce zapomnieć, że jest powodem komplikacji w jej życiu. Marlena jest bizneswoman, współwłaścicielką prywatnej firmy.
U swojej pani adwokat dowiaduje się, że mąż jest bankrutem, zaginęły gdzieś polisy i ubezpieczenia a wspólny dom jest obciążony hipoteką. Kobieta czuje wielki żal i złość na byłego partnera.

Marlena i Izabela są siostrami, kiedyś były najlepszymi przyjaciółkami ale po śmierci ojca nie odezwały się do siebie ani słowem. Odległość jaka dzieli kobiety nie sprzyja porozumieniu i odbudowy więzi. Mimo licznych prób przyjaciół i rodziny siostry nie chcą lub nie potrafią już ze sobą rozmawiać. Pojawienie się Alexa, dawnego przyjaciela z liceum jeszcze bardziej komplikuje życie sióstr. Obie są nim zauroczone. Czy Alex pogodzi Marlenę i Izabelę czy jeszcze bardziej je poróżni?

Danka- przyjaciółka głównych bohaterek zostaje oskarżona o zabicie męża. Skazana na przez londyński sąd na 25 lat pozbawienia wolności. Co skłoniło Dankę do zrobienia takiego kroku?
Kobieta nie chce rozmawiać ze starymi  znajomymi nawet z Marleną, która zawsze wspierała ją podczas jej pobytu w Londynie. Podczas rozprawy wychodzi na jaw, że mąż Danki stosował wobec niej przemoc fizyczną. Karol upijał się, awanturował i bił kobietę nawet wtedy gdy była już w zaawansowanej ciąży. Nikt nie widział lub nie chciał widzieć problemów Danki.

Magdalena Zimny- Louis opisuje w swojej książce życie i problemy zwykłej rodziny i jej przyjaciół. Nacisk jest położony przede wszystkim na relacje między rodzeństwem, niełatwe stosunki siostrzane.
Izabela bardzo kocha swojego ojca, jest dla niej autorytetem. Czuje jednak, że jego uczucia są większe w stosunku do Marleny. Od tego zaczynają się wszystkie problemy jakie podzieliły siostry. Musze przyznać, że w pewnym okresie swojego życia ja również widziałam i czułam, że rodzice faworyzują moją siostrę. Jednak po wielu rozmowach zdałam sobie sprawę, że to zazdrość przytępiła ostrość mojego widzenia. Myślę, że taki etap przeżyła większość rodzeństw na świecie. Tylko rodzice wrażliwi, troskliwi i prawdziwie zainteresowani własnymi dziećmi są w stanie w porę zauważyć oznaki problemów, niedomówień, nieporozumień.
Jednak w czasach kiedy pieniądz rządzi człowiekiem, kiedy gonimy za karierą i własnymi potrzebami wielu osobom trudno jest zajrzeć w duszę drugiego człowieka.
Problemy nierozwiązane często narastają do konfliktów, z których trudno jest się wydostać. Narastają jak balon by móc pęknąć wyrzutami i niechęcią. Izabela i Marlena nie odzywały się do siebie ponad trzy lata i z każdym mijającym dniem trudno im było zrobić krok ku porozumieniu.
Dopiero gdy Izabela odkrywa tajemnicę ojca zaczyna rozumieć i dostrzegać swoje błędy. Kiedy godzi się z Marleną odzyskuje nie tylko siostrę ale i utraconą przyjaciółkę i powiernicę swych trosk. Inne zakręty na ścieżkach życia sióstr również zaczynają się prostować. Jakby ich porozumienie było kluczem otwierające je na szczęście.

Autorka dotknęła jeszcze innego ważnego tematu- przemoc w rodzinie i jej konsekwencje.
Danka wychowywała się w rodzinie, w której królował alkohol. Dziewczyna chcąc się wyrwać z domu zachodzi w ciążę i wychodzi za mąż za Karola. Okazuje się, że on również lubi wypić. Danka jak w powiedzeniu "wpadła z deszczu pod rynnę". Jednak zaślepiona uczuciem i poczuciem obowiązku wynikającego ze ślubu kościelnego trwa przy mężczyźnie w chorym związku. Gdy Karol wyjeżdża do pracy, do Anglii kobieta porzuca 12- letnią córkę i rusza za nim. Tak w książce jeden z bohaterów opisuje Dankę i jej rodzinę:
" -Ta Danka to przecież jakiś margines jest.
  - Margines względem czego? (...)
  - Nie broń jej, sama wiesz, co to za środowisko pijackie. Chleją na umór od pokoleń, przepijają to,co         zarobią, majstrują dzieciaki, a potem jadą za granicę, udają że po nowe życie, ale tak naprawdę po to, żeby pić dalej."
Danka wyjechała do Anglii na swoje nieszczęście. Tam zaszła w drugą ciążę, myślała, że teraz wszystko się ułoży. Karol nie przestał pić a do tego zaczął być agresywny, bił żonę. Kobieta kilkakrotnie zgłaszała ten fakt na policji. Sprawa trafiła do sądu. Danka i niedawno urodzony Krzyś mogli wyrwać się z tej rodziny lecz aby do tego doszło kobieta musiała się odseparować od męża brutala. Przywiązanie, bo chyba nie miłość, nie pozwala jej na opuszczenie mężczyzny, tu rozpoczyna się tragedia. Dance siłą odbierają dziecko gdyż nie jest w stanie zapewnić mu bezpieczeństwa. Wtedy kobieta zabija Karola...
Uderzyło mnie to w jaki sposób sądy angielskie załatwiają takie sprawy. Szybko i bezwzględnie. Sama nie wiem czy popieram czy nie takie postępowanie. Z jednej strony dobro dziecka jest najważniejsze. Jeżeli opiekunowie nie potrafią zapewnić mu bezpieczeństwa i godnego, spokojnego życia trzeba podjąć radykalne środki. Z drugiej zaś strony spojrzenie bezstronnym okiem majestatu niszczy bezbronnego obywatela, człowieka, matkę. Wiadomo, że każda ofiara przemocy, alkoholu jest współuzależniona i zabranie dziecka jest okrutną karą. Uważam, że Dance trzeba było zapewnić opiekę psychologiczna, zamknięcie w ośrodku zamkniętym razem z dzieckiem gdzie Karol nie miałby do nich dostępu. Odbieranie dziecka siłą, w sądzie jest nieludzkie i bezduszne.

Magdalena Zimny- Louis poprowadziła wątki głównych bohaterów, szczegółowo wchodzimy w ich życie, poznajemy od środka z dobrej i z tej gorszej strony. Podglądamy ich problemy i sposoby pozbywania się ich.
Narracja w książce jest poprowadzona dwuosobowo. Poznajemy historię oczami Marleny i Izabeli. Widzimy świat z perspektywy małej miejscowości pod Warszawą i z Londynu. Obserwujemy wcale nie takie łatwe życie na obczyźnie. Powieść jest przez to bogatsza a nasza wiedza o bohaterach szersza.
Krótkie rozdziały,  nazwane kolejnymi śladami hamowania, są treściwe i każdy z nich zawiera jakąś rewelację, tajemnicę bądź rozwiązaną zagadkę.
Pani Magdalena inspiracje do tej powieści czerpała z wizyt na posterunkach policyjnych i w salach sądowych. Jak dla mnie jest to kopalnia historii, pomysłów i bohaterów do nie jednej książki.
"Ślady hamowania" zostały wyróżnione w Ogólnopolskim Konkursie Literackim Świat Kobiety. Wybór w pełni potwierdzam i rozumiem. Warto sięgnąć po tę powieść, a z niecierpliwością czekam na kolejną książkę Pani Magdaleny.



 Urodzona w Rzeszowie jako Magda Zimna, zamieszkała od lat 20 w Ipswich jako Magda Louis, a umrzeć ma zamiar w jakimś ładnym miejscu w Polsce pod jeszcze innym nazwiskiem...
Kończyła prestiżowe I Liceum Ogólnokształcące im. S.Konarskiego w Rzeszowie, co uczyniło  z niej porządnego człowieka, ale przede wszystkim to tam spotkała najprawdziwszych przyjaciół, za którymi tęskni.
Dwa niedokończone dyplomy MBA ( Master of Business Administration) oraz Psychologia Sportu do niczego jej się w życiu nie przydały.
Zanim została pisarką była  dziennikarzem , pisującym do czasopism takich jak Tygodnik żużlowy, Speedway Star, Evening Star, Zuzel, Tempo. W Ogólnopolskim konkursie „Pisz do Pilcha” wykosiła setki, jak nie tysiące osób i sam Mistrz wybrał jej opowiadanie pt „Studnia” do druku. Upojona tym wyróżnieniem przestała pisać.
Pieniądze na chleb zarabiała jednak nie piórem ,  lecz czynem , przez wiele lat prowadząc angielski  klub żużlowy „Ipswich Witches” . Porzuciła sport w 2006 roku, aby oddać się nicnierobieniu, co szybko jej się znudziło i po zdobyciu dyplomu rozpoczęła pracę tłumacza w Anglii. Nie tłumaczy literatury ani poezji, a jedynie wyznania aresztantów, podejrzanych i skazanych oraz tych osób, które ich ścigają... Mimo iż nie jest to tłumaczenie literatury pięknej, sprawia jej to wiele satysfakcji i ma nadzieję wytrwać w tym zawodzie jeszcze jakiś czas. Książka  „Ślady hamowania” napisana została w większej części na posterunkach policji i salach sądowych, gdzie jak wiadomo panuje niezwykle twórcza atmosfera. Autorka posiada unormowaną sytuację rodzinną, wspaniałą córkę Marysię, super sisters – Martę i Anię, mamusię Marię, o której nie było słowa w tej książce, oraz ukochanego Karola, który wymyślał  imiona bohaterek na potrzeby tej książki.


Za książkę bardzo dziękuję pani Karolinie z Wydawnictwa Replika






Czytaj dalej...

"Maska" Dean Koontz

Wydawnictwo: Albatros A. Kuryłowicz
tytuł oryginału: THE MASK
tłumaczenie: Hanna Milewska
liczba stron: 326
ISBN: 978-83-7659-215-2
oprawa: miękka
data wydania: październik 2010
Moja ocena: 5/6










"Zło nie jest nieznajomym bez twarzy,
mieszkającym w odległym sąsiedztwie.
Zło ma zdrową, znajomą twarz,
wesołe oczy i otwarty uśmiech.
Zło chodzi wśród nas; nosi maskę,
która wygląda jak twarze nas wszystkich."
                                    
                                  Księga policzonych smutków, D. Koontz


Dean Koontz jest znany ze swoich niesamowitych bestselerów z pogranicza thrillera i psychologicznej powieści grozy- dreszczowców. Miłośnicy Stephena Kinga czy Harlana Cobena znajdą w jego książkach inspiracje swoich idoli. Dean Koontz potrafi być dosadny w swoich opisach zbrodni zbliżając się do innego lidera gatunku grozy Jacka Ketchuma: " Dwie zakrwawione odcięte głowy leżały na stole. Jedna należała do mężczyzny, druga- do kobiety. Poznała ich, wiedziała, że dobrze ich zna, ale nie mogła przypomnieć sobie ich imion. Czworo martwych oczu, szeroko otwartych, lecz niewidzących; dwoje rozdziawionych ust; spuchnięte języki wystające spomiędzy fioletowych warg.Kiedy Carol stała sparaliżowana tym przerażającym widokiem, martwe oczy poruszyły się w oczodołach i popatrzyły na nią. Zimne wargi wykrzywiły się w lodowatym uśmiechu."

Głównymi bohaterami thrillera jest Carol, ceniona specjalistka w dziedzinie psychiatrii dziecięcej oraz Poul- robiący karierę jako wykładowca na uczelni i początkujący pisarz. Małżonkowie mają wszystko, ciekawą pracę, wspaniały dom, wzajemną miłość. Do szczęścia brakuje im już tylko potomka. Carol jako młoda dziewczyna była wykorzystywana, molestowana psychicznie przez swoich rodziców alkoholików. Wpada w złe towarzystwo, zachodzi w ciążę, której chce się za wszelką cenę i na wszystkie sposoby pozbyć. Nie udaje jej się to. Rodzi zdrowe dziecko, oddaje je do adopcji ale w wyniku komplikacji przy porodzie zostaje bezpłodna.
Razem z Poulem decydują się na adopcję. Od tego czasu w ich życie staje się pasmem pozornie przypadkowych katastrof i przedziwnych niewytłumaczalnych zdarzeń. Jakby ktoś lub coś ostrzegało ich przed adopcją.
Któregoś dnia Carol potrąca samochodem młodą dziewczynę, która rzuca jej się pod koła a jej zachowanie sugeruje, że dziewczyna jest w jakimś dziwnym transie lub pod wpływem środków odurzających. W szpitalu okazuje się, że nastolatka cierpi na amnezję, nie wie jak się nazywa i gdzie mieszka i nikt nie zgłosił jej zaginięcia. Carol ulega urokowi Jane Doe (tak została nazwana przez szpital) i namawia Poula aby zaopiekować się dziewczynką dopóki nie odnajdą się jej bliscy.
Przy okazji próbuje dowiedzieć się czegoś więcej o Jane, używa w tym celu hipnozy. Jednak nie przebiega ona zgodnie ze wszystkimi schematami. Dziewczynka zmienionym głosem podaje swoje imię i nazwisko oraz adres zamieszkania ale po wybudzeniu nic z tego nie pamięta. Kim tak naprawdę jest Jane? Wkrótce poznają przerażającą prawdę...

Od razu zadałam sobie pytanie? Czy żyję swoim życiem czy tylko odgrywam rolę i ktoś inny steruje moim życiem? Czasami się nad tym zastanawiam czy tak od początku do końca ja to naprawdę ja. Może służę jedynie za powłokę dla innej duszy. Czy istnieje życie po życiu? Chcę wierzyć, że po śmierci czeka mnie jeszcze jakakolwiek egzystencja. Jako duch być może odrodzę się pod postacią zwierzęcia a może rośliny.
Czy można zająć czyjeś ciało tłumiąc jego duszę? Taka wizja jest przerażająca gdyż nie wiadomo kiedy ktoś może pozbawić nas własnej osobowości, charakteru i życia.
A reinkarnacja? W książce Laura- Jane odradzała się tylko w rodzinie gdzie do życia powracała również jej matka. Dziewczyna szukała zemsty i za każdym razem próba kończyła się niepowodzeniem i trwało to tak przez kilkadziesiąt lat.

Dean Koontz buduje napięcie i atmosferę grozy z wielką łatwością. Trudno było mi  się oderwać od książki gdyż byłam bardzo ciekawa jak potoczą się losy Carol i Paula.
Autor wydał już ponad 60 powieści a każda z nich zaskakuje nowymi pomysłami, dopracowaniem szczegółów. W żadnej z przeczytanych książek Dana Koontza nie dopatrzyłam się znaczących podobieństw.
Jedyne co mnie rozczarowało w tej książce to zakończenie a tak naprawdę to jego brak. Lubię kiedy książki mają zdecydowany i jednoznaczny koniec.
Muszę przyznać jeszcze jeden minusik "Masce". Jest dość przewidywalna, szybko można się zorientować co do dalszego rozwoju sytuacji. Zabrakło mi elementu zaskoczenia. Mimo wszystko książkę czyta się z zapartym tchem.


>>5/6<<



Data urodzenia: 09-07-1945
Miejsce urodzenia: Everett, Pennsylwania, USA
Życiorys:
Jak sam mówi wychowywał się w biedzie i pod okiem ojca-tyrana. Trudne dzieciństwo skłoniło go do ucieczki w świat literackiej fikcji. Ukończył Shippensburg State College. Jako dwudziestoletni pisarz wygrał prestiżowy konkurs magazynu "Atlantic Monthly", ale dopiero na początku lat osiemdziesiątych, po ukazaniu się powieści Szepty, jego twórczość zaczęto traktować jako niepowtarzalne zjawisko. Cechuje ją bowiem osobliwe połączenie elementów horroru, science fiction i innych gatunków literatury.

Bohaterowie jego książek są wędrowcami w świecie mroku i cieni, poszukującymi odpowiedzi na pytania o naturę i pochodzenie zła oraz o tajemnicę własnej przeszłości.
Czytaj dalej...

"Powrót do Edenu" Agnieszka Burton




Wydawnictwo: Replika
premiera: 24.10.2011
ISBN: 978-83-76741-46-8
EAN: 9788376741468
rok wydania: 2011
nr wydania: 1
oprawa: miękka + skrzydełka
il. stron: 286
Moja ocena: 5/6







Jest to historia miłości Anny, młodej Europejki  z wielkiego miasta i Johna bardzo tajemniczego Australijczyka. Poznają się przypadkowo, jakby zrządzeniem losu, na imprezie. Zakochują się w sobie od pierwszego wejrzenia, niestety dzieli ich kontynent. Anna wiedziona uczuciem przez kilka miesięcy załatwia wszelkie formalności związane z uregulowaniem stosunku pracy oraz z wizą australijską. Zamierza wyruszyć na spotkanie  i stanąć oko w oko z miłością. Chce wieść życie u boku Johna choćby i w domu na palach w kompletnej głuszy, w samym środku buszu, z daleka od cywilizacji. Jej świat styka się z prastarą kulturą, wierzeniami których nie rozumie i napawają ją lękiem. Z kontynentem kryjącym tajemnicę sprzed wieków, której odkrywanie jest dla niej wspaniałą przygodą i naturalną nauką historii.
Jednak na miejscu okazuje się, że Anna musi się zmierzyć nie tylko z tęsknotą za bliskimi, z którymi ma sporadyczny kontakt ale i z samotnością kiedy John wychodzi do pracy a w domu na palach nie ma tak naprawdę nic do roboty.
Anna odnajduje przyjaźń tam gdzie się tego zupełnie nie spodziewa a miłość odnajduje ją sama wtedy kiedy postanawia wrócić do domu.

Agnieszka Burton pisze w sposób tak sugestywny, że z każdą kolejną stroną książki po prostu zatapiałam się w świat Anny. Bardzo szybko dałam się wciągnąć w niesamowity i soczysty klimat powieści.
Razem z główną bohaterką odkrywałam uroki ale i zagrożenia Australii, oglądałam piękne pejzaże, które wydawały się na wyciągnięcie ręki. Dotykałam kilkusetletnich drzew i bujnej roślinności, ocierałam pot z czoła czując na sobie oddziaływanie tropikalnej pogody. Podczas czytania miałam wrażenie, że stoję obok Anny, przeżywam i oglądam z bliska jej życie.

Doświadczenia i fascynacje pani Agnieszki zaowocowały fantastyczną, realistyczną książką, którą odbiera się chłonie każdym porem skóry, każdą komórką ciała i każdym zmysłem.

Często wydaje nam się, że miłość pokona wszystko. Rzucamy swoje życie, wyruszamy w podróż i dopiero na miejscu okazuje się, że to była ułuda, że wszystko wygląda inaczej niż sobie planowaliśmy. Gdy już wreszcie jesteśmy razem to nasze życie będzie bajką ze szczęśliwym zakończeniem. Niestety dokądkolwiek się udamy w końcu dopada nas rutyna i zwykłe obowiązki a nasz partner nie jest już rycerzem na białym koniu.
Anna mieszka w Australii, w buszu naokoło ani żywej duszy, bez udogodnień takich jakie każdy Europejczyk uważa za standard ,za coś oczywistego. Brak dostępu do bieżącej wody, do internetu, bez telewizji, bez tradycyjnej toalety i ta ciągła samotność otwiera Annie oczy.

Uwielbiam wszelkie programy podróżnicze. Lubię poznawać różne kultury ich codzienne życie, bolączki jakie gnębią tubylców. Agnieszka Burton pokazuje i edukuje czytelnika o Aborygenach, o ich historii i problemach czasu teraźniejszego. Aborygeni. "Rasa na wyginięciu? Wyniszcza ich powoli alkohol, narkotyki, cukrzyca, choroby serca, marazm, niewiara w siebie, samobójstwa, depresja. Rząd wprowadził dla nich w różnych miejscach zakazy i ograniczenia sprzedaży alkoholu (...) Średnia życia Aborygena jest około dwadzieścia lat krótsza od reszty ludności tego kraju i aż do 1967 roku nie mieli praw wyborczych ani nawet obywatelskich! Biali mogli strzelać do nich jak do zwierząt aż do 1969 roku!" "Prawdziwymi Australijczykami są tu tylko ciemnoskórzy i zepsuci przez cywilizację Aborygeni"

Po książkę sięgnęłam przed wszystkim dlatego ,że mnie i Annę łączą podobne doświadczenia z tą tylko różnicą, że ja zostałam w Polce. Jednak ja również dla miłości zmieniłam swoje środowisko. Wychodząc za mąż wiedziałam już, że zamieszkam z rodziną męża, na wsi. Do pierwszego sklepu 4 km., do przystanku autobusowego 3 km. Jedynymi wtedy sąsiadami była nasza ciocia a dookoła same pola. Brak kanalizacji czy centralnego ogrzewania były dla mnie na początku horrorem. Teraz już się przyzwyczaiłam. Z roku na rok przybywa coraz to nowych domów, mamy coraz lepsze drogi, coraz to nowe udogodnienia. To wszystko jednak mamy kosztem spokoju.
Pamiętam pierwsze lato na wsi. Sielsko, cisza, szum zboża, pianie koguta. To była dla mnie nowość, było za spokojnie. Przyzwyczajona do miejskiego zgiełku ta brzęcząca cisza była nie do zniesienia. W tej chwili wszystko co mi kiedyś przeszkadzało teraz mi brakuje.




Agnieszka Burton, ukończyła filologię polską na Uniwersytecie Mikołaja Kopernika w Toruniu i Human Resources Diploma (Australian HR Institute). Od 2003 roku mieszka z mężem Anthonym i kotem Miśkiem w Melbourne, gdzie pracuje dla organizacji współpracującej z Australijskim Rządem (pomaga ludziom bezrobotnym w poszukiwaniu pracy). Jej ponad dziesięcioletnie doświadczenie pedagogiczne, to praca w przedszkolach w Polsce, Anglii, RPA i Australii, gdzie  pracowała z dziećmi różnego pochodzenia i różnych kultur.  (W tym roku został opublikowany przez Wydawnictwo Nowy Świat  jej ebook dla dzieci „Bocianie przygody”). Autorkę fascynują podróże, najlepiej z plecakiem po mniej uczęszczanym przez turystów szlaku.
Podróżowała wiele po Australii i Azji. Przez pół roku mieszkała też w RPA.
Od kilku lat marzy o powrocie i zamieszkaniu (z mężem i kotem) na stałe w Polsce.


 Tę książkę mogłam przeczytać dzięki uprzejmości pani Karoliny z Wydawnictwa Replika










Czytaj dalej...

"Wilki w modnych ciuszkach" Carrie Karasyov i Jill Kargman

Autorzy: Carrie Karasyov, Jill Kargman
Tłumacz: Edyta Skrobiszewska
Wydawnictwo: Nasza Księgarnia
rok wydania: 2010
liczba stron: 272
rodzaj wydania: broszura
format: 140 x 204 mm
przedział wiekowy: 14-100
numer ISBN: 978-83-10-11709-0




Julia wychowywała się w winnicy Napa Valley a po ukończeniu Uniwersytetu rozpoczęła tam pracę. Jednak nie takie były jej plany. Miała ochotę robić coś zupełnie innego. Po roku ciężkiej pracy zaryzykowała i wyjechała na Manhattan realizować swoje plany i rozpocząć karierę w projektowaniu biżuterii. Nowy Jork jest dla niej  miastem wielu emocji i wielkich możliwości. Jednak aby zacząć spełniać marzenia musiała znaleźć pracę. Udało jej się "zaczepić" w szacownym, stuletnim salonie jubilerskim Pelham. Została ekspedientką w dziale pierścionków zaręczynowych. Dziedziczka i dyrektorka tego salonu wraz z przyjaciółką, dla dobrej zabawy i zabicia nudy, postanawia "wystroić ją w jakieś markowe ciuchy, dać szpilki (...)odmienić jej los, stworzyć nową istotę i wpuścić ją do swojego świata".
Jest to współczesna wersja bajki o Kopciuszku osadzona w środowisku nowojorskiej socjety. Wesoła i ironiczna opowieść o tym jak żyją, jak kochają i jak bawią się członkinie manhattańskiej śmietanki towarzyskiej. Ale czy jest to życie, o którym warto śnić i do którego warto dążyć?
Julia wciągnięta w pułapkę zdaje się nie dostrzegać zagrożeń. Czuje się wyśmienicie w towarzystwie Lell, Polly i Hope. Próbuje się do nich dostosować , przejąć ich maniery i zachowanie zatracając swoją własną osobowość. Całkiem rezygnuje ze swoich przyzwyczajeń. Zakochuje się w mężu jednej ze swoich nowych przyjaciółek i jednocześnie swojej szefowej. Tu rozpoczyna się koniec jej nowego życia. Oskarżona i pomówiona zostaje wyrzucona z grona elity i z pracy. Wtedy dopiero w pełni rozumie, że stała się zabawką, pewnego rodzaju eksperymentem.
Tych, którzy bawili się życiem ludzkim czeka sroga, bardzo dotkliwa i zasłużona kara. Dopiero wtedy okazuje się, kto tak naprawdę jest przyjacielem i na kim można polegać. Prawdziwe okazuje się przysłowie "Najlepszych przyjaciół poznajemy w biedzie".
Za uczciwość i nie uleganie pokusom czeka nagroda.

Moim zdaniem powieść ma jeszcze inne przesłanie. Ubogie życie bez wiedzy czym jest prawdziwa miłość. Kobiety i mężczyźni opisani w książce są obdarci z uczuć wyższych. Pod pięknym i drogim opakowaniem nie kryje się nic ciekawego, godnego uwagi. "Mówią, że kocha się tylko tak mocno, jak było się kochanym. Że ma się tyle kanistrów wypełnionych miłością, ile dali nam rodzice i ludzie, którzy nas kochali". jak ci ludzie mają kogoś kochać skoro im w dzieciństwie nie okazywano uczuć, nie przytulano, nie głaskano po głowie. Kobiety takie jak Lell czy Polly wychodzą za mąż z wyrachowania, za odpowiednie partie z dobrym urodzeniem, wielkim majątkiem czy koneksjami nigdy z wielkiej miłości. Rodzą dzieci ale tak jak własna matki oddają je pod opiekę niań, guwernantek i szkół z internatami. Nie są w swoich małżeństwach szczęśliwe, szukają więc przygód poza nim. To jest bardzo przykre. Ja nie wyobrażam sobie moich dzieci tulących się do obcej osoby kiedy ja umawiam się ze spotkania na spotkanie, odpoczywam w Spa czy plotkuję z koleżankami.

Nowojorskie dziedziczki nie potrafią nawet stworzyć związków oparte na przyjaźni. Przyjaciółki są dla siebie miłe i pomocne tylko na wspólnych spotkaniach a za swoimi plecami obgadują, szkalują i tylko czekają na potknięcia i niepowodzenia.
Bohaterki książki "Wilki w modnych ciuszkach" są podziwiane za swoją działalność charytatywną. biorą udział w bardzo wielu kwestach czy balach ale robią to jedynie na pokaz. Często cele na jaki zbierają pieniądze są niedorzeczne, komiczne i nie mają nic wspólnego z prawdziwa dobroczynnością. Cała ta otoczka i działalność charytatywna ma na celu zwrócenia uwagi na swoją osobę bądź na swoją firmę, autopromocję.


>>4+/6<<
Czytaj dalej...

Stosik jeszcze listopadowy :)






Od góry:

1. "Powrót do Edenu" Agnieszka Burton  od Wydawnictwa Replika, do recenzji
2. "Ślady hamowania" Magdalena Zimny-Louis od Wydawnictwa Replika, do recenzji
3. "Klasztor" Panos Karnezis od Wydawnictwa Replika, do recenzji
4. "Labirynt kłamstw" wygrana z portalu we-dwoje adanbareth.blogspot.com
5. "4 pory mroku" Paweł Paliński wygrana na blogu Silaqui
Czytaj dalej...

"Pożegnanie z przeszłością" Robyn Carr

Wydawnictwo: Mira
Autor: Robyn Carr
Seria: Powieść obyczajowa
Liczba stron: 272
Oprawa: miękka
ISBN: 978-83-238-6725-8
Premiera: 04.11.2011





Robyn Carr włożyła w usta swojej głównej bohaterki słowa: " romanse, które ludziom zmęczonym codziennym trudem czy stojącym na rozdrożu oferują nadzieję, wykorzystując niby naiwną, a jednak mądrze przemyślaną, optymistyczną wizję życia". Ja się z tym zgadzam. W świecie gdzie co minutę słyszymy o katastrofach, kataklizmach czy morderstwach przyjemnie jest zanurzyć się w miłą, nastrojową i romantyczną atmosferę "Pożegnania z przeszłością".

Marcie ma 27 lat i od roku jest wdową. Jej mąż Bobby został ranny podczas w Iraku. Przez trzy lata wegetował zamknięty we własnym ciele bez kontaktu z otoczeniem, sztucznie podtrzymywanym życiem. Kiedy umiera Marcie nie ma pomysłu jak pokierować swoim losem, jest zagubiona, zawieszona w czasie. Postanawia wyruszyć w podróż. Chce odnaleźć najlepszego przyjaciela swojego męża. To on uratował życie Bobbiego a teraz ślad po nim zaginął. Marcie czuje, że odzyska spokój w momencie gdy ujrzy Iana i osobiście podziękuje za dar pożegnania się z mężem. Po wielu trudach odnajduje przyjaciela. W spartańskich warunkach, pięknych plenerach i mroźnej zimie udaje im się zmienić własne życie.

Robyn Carr porusza w swojej książce trudne tematy. Przeżywanie żałoby na swój własny sposób w swoim własnym czasie. Nie możemy nikogo zmusić do powrotu do normalnego życia, zapomnienia o uczuciach nie możemy nikomu narzucać swojej woli. Żałoba jest takim stanem, który przeżywa się bardzo indywidualnie. Nie ma jednego schematu postępowania. Są tylko ogólne wytyczne co do etapów żałoby. Jest ich pięć:
-Zaprzeczenie: "Brak akceptacji sytuacji jaka ma miejsce..."
- Pytania i wina: "Dlaczego tak się stało, kto zawinił ?"
- Targowanie się: "Składanie obietnic typu coś za coś..."
- Depresja: "Całkowity stan zwątpienia i brak motywacji do działania..."
- Akceptacja: "Pogodzenie się i akceptacja stanu straty, powrót do normalnej codzienności życia..."

Okaleczenie psychiczne żołnierzy, którzy brali udział w wojnie. Wszystkie wydarzenia jakich byli świadkami odcisnęło piętno w ich umyśle. Niektórzy nie potrafią poradzić sobie z tym koszmarem. Zamykają się w sobie, uciekają od rodzin, przyjaciół i wiodą pustelnicze życie. Nie wierzą, że może spotkać ich coś miłego , niespodziewanego. Jest to kolejny argument przeciwko prowadzeniu wojen. Żołnierze nie cierpią sami. Razem z nimi cierpią wszyscy bliscy. Zubaża to społeczeństwo, często tracimy przez to ważnych, inteligentnych, wyjątkowych i kreatywnych ich członków.
Kolejnym zagadnieniem, który podsunęła nam autorka jest eutanazja. Jak wiele jest osób tak wiele jest opinii na ten kontrowersyjny temat. Ja nie odważyłabym się na taki krok. Nie potrafiłabym pomóc "odejść" drugiemu człowiekowi. Nie wiem czy umiałabym również prosić o pomoc w samobójstwie. W powieści Ian wyrzuca sobie, że stchórzył i nie pozwolił umrzeć swojemu przyjacielowi. Boli go, że stworzył mu piekło na ziemi, że to przez niego został zamknięty we własnym ciele. Ian mówi o sobie " nie umiałem pozwolić mu odejść, nie uszanowałem jego woli. Zasrany bohater".

Były również słowa, które bardzo mnie rozbawiły:
"- Ale nie będziesz nalegał, by ogolić mi nogi?(...)
- Marcie- odezwał się w końcu- Po jakiego diabła golisz nogi?
- Bo są owłosione.
- No to co? Kogo to obchodzi?"
Jakbym słyszała mojego męża, on też nie może zrozumieć, że robimy to dla własnego dobrego samopoczucia a nie na pokaz dla kogoś, dla nich. Nie wiem może są to tylko moje odczucia. W każdym bądź razie wtedy poczułam jedność Marcie.

Znam kilka powieści Robyn Carr i zawsze urzeka mnie atmosfera jaka roztacza się w jej książkach. Ujmuje mnie lekkość pióra, dopracowanie każdego szczegółu. Nic nie dodawałabym do treści powieści ani nic bym z nich nie wykreśliła. Będę sięgać po kolejne pozycje pisarki.

Robyn Carr
Robin Carr jest autorką lubianych i cenionych powieści dla kobiet. Specjalizuje się w gatunku romans i romans historyczny.
Karierę pisarki rozpoczęła 25 lat temu, kiedy to nie mogąc znaleźć pracy w zawodzie, zajęła się czytaniem wszystkich gatunków książek ,aż stwierdziła, że spróbuje swoich sił w pisarstwie. Jak się później okazało, podjęła najlepszą decyzję, gdyż pisanie przyniosło jej dużo radości i okazało się być tym co chce robić w życiu. Robyn Carr ma dwójkę dorosłych dzieci, oraz aktywnie wspiera organizacje charytatywne.




Za możliwość przeczytania książki bardzo dziękuję pani Monice z Wydawnictwa Mira

Czytaj dalej...
Aleksandrowe myśli © 2015. Wszelkie prawa zastrzeżone. Szablon stworzony z przez Blokotka